proceso de reciclaxe

Bombillas de bajo consumo

Codi T-1935 de l'ARC da Generalitat de Catalunya

BLIPVERT é transportista autorizado para o transporte de RESIDUOS PERIGOSOS e conta con máis de 15 anos de experiencia no mundo da reciclaxe. Isto permítenos ofrecer un servizo especializado, que en estreita colaboración co cliente, apórtalle un profundo coñecemento sobre a composición dos materiais a reciclar, a porcentaxe previsto de revalorización, as posibilidades de reciclado e unha garantía sobre o destino e adecuado tratamento de todos os materiais. O servizo complétase coa elaboración da información e dos certificados de tratamento correspondentes válidos para auditorías ISO 14001.

Que é unha lámpada de baixo consumo?

As lámpadas tubos fluorescentes (ou de baixo consumo) son un dispositivo de descarga eléctrica que se emprega en iluminación. Fai xa bastantes anos que temos tubos fluorescentes pero cada día estanse metendo máis nas nosas vida as lámpadas de baixo consumo, que non son mais que pequenos tubos fluorescentes acoplados a un casco ou unha extensión pin. A iluminación fluorescente emprega vapor de mercurio a baixa presion dentro do cano. O contido de mercurio nas lámpadas tubos fluorescentes é aproximadamente de 0,3 miligramos e, aínda que cada vez é menor, faise aínda imprescindible para lograr a suficiente luminiscencia e condutividade dentro da lámpada para o seu correcto funcionamento.

Como funcionan as lámpadas de baixo consumo

A iluminación fluorescente emprega vapor de mercurio a baixa presion dentro do cano de vidro revestido con fósforo. A radiación que no arco fai o vapor de mercurio, fai que o fósforo fágase tubo fluorescente. Preséntase en varios formatos pero a súa composición chega a ser a mesma. Se miramos un tubo fluorescente convencional darémonos conta que leva unha reactancia, un cebador e un tubo fluorescente, todos eles conectados en serie. O tubo fluorescente componse de dúas resistencias a cada extremo as cales cando pasa a electricidade fai quentar o gas do cano ata facerlle condutor da electricidade. Leva un cebador para non queimar as resistencias (os seus efectos son a intermitencia do cano ao arrincar, coma se da posta de arrinque dun coche tratásese). As lámpadas de baixo consumo de casco, como as de pin, tamén levan a súa  reactancia, cebador, as súas resistencias a cada extremo, pero estas están comprimidas en circuítos electrónicos facendo a mesma función. Fai poucos anos chegamos a ter lámpadas de baixo consumo con diferentes intensidades de luz e isto é debido á pintura protectora ou ao gas que leva. Estas lámpadas e tubos fluorescentes provocan raios ultravioletas perxudiciais ao noso organismo, de aí que vexas moi poucas lámpadas e tubos fluorescentes transparentes e se as ves úsanse en depuradoras para queimar os xérmenes cos  seus raios ultravioleta.

Vantaxes das lámpadas de baixo consumo

A lámpada de baixo consumo dános a posibilidade de substituír as lámpadas convencionais por tubos fluorescentes sen ter que cambiar o noso aplique, plafón, lámpada de mesita, etc. Estas lámpadas foron unha revolución e implantáronse en todos os sectores e institucións. O motivo é o aforro de enerxía que proporcionan. O seu aforro é un 5 a 1, é dicir, que cada vatio dunha luz fluorescente equivale a unha lámpada incandescente de cinco vatios. É recomendable usar estas lámpadas onde se este moito tempo acesas, xa que consumen mais cando se acenden, e xeralmente tamén se estragan mais cando se acende e se apagan. Aínda que haxa modelos que nos aseguren que se pode apagar e acender continuamente.

Descrición do proceso de reciclaxe das lámpadas de baixo consumo ou lámpadas de descarga

Separación de compoñentes: Baixo unha circulación de aire que mantén a presión negativa, o globo externo do cristal sepárase da barra da base e do metal da lámpada que contén o tubo interno do arco (que contén o mercurio). As partes que non conteñen mercurio son separadas, clasificadas por tipo de material, testeadas no que fai ao seu contido de mercurio e enviadas a reciclaxe.

Unidade térmica: O tubo interior colócase nun forno onde é levado a altas temperaturas, o que ocasiona a vaporización do mercurio adherido ao vidro. O mercurio é enfriado e recollido para o seu procesamento. O vidro do tubo interior é enfriado, analizado e enviado a reciclaxe.

O vidro recuperado é enfriado, analizado e enviado a reciclaxe. Fanse con regularidade tests nun laboratorio acreditado para saber as concentracións de mercurio no vidro, e tamén para satisfacer os requisitos da empresa receptora deste subproduto. A concentración media de mercurio no vidro non excede os 1 mg/kg. O vidro con estas características pode ser reciclado, por exemplo, para a fabricación de produtos para aplicación non alimentaría.

O aluminio e as pezas de latón son enviados como chatarra para reciclaxe. A concentración media de mercurio nestas materiais non supera o límite de 20 mg/kg. Se a proporción de mercurio nos metais pasa os 20 ppm, terase que introducir o material na destiladora para que se recupere o mercurio presente.

Destilación: O mercurio cru que se recuperou do proceso térmico é sometido a unha destilación triple para quitarlle impurezas, o cal permite cualificar ao mercurio obtido logo do proceso, como tecnicamente puro.O tratamento das lámpadas está deseñado, para a captación e control das contaminantes e para a máxima valorización dos materiais que as compoñen. Nestas condicións, a porcentaxe de valorización de materiais é do 94% en peso da cantidade total de lámpadas tratada, chegando esta porcentaxe ao 97,5% no caso das lámpadas tubos fluorescentes de tubo recto. A través da reciclaxe de lámpadas de descarga obtéñense os seguintes produtos: mercurio puro, po luminiscente exento de mercurio xa destilado, vidro, metal e material de embalaxe utilizado durante o transporte. Estes materiais son entregados a xestores autorizados quen reintégranos aos circuítos de valorización, agás o mercurio que é comercializado como Mercurio Técnicamente Puro. O residuo obtido da destilación é considerado residuo perigoso se supéranse os límites de concentración de mercurio ou chumbo no test de lixiviación. Nese caso débese dispoñer en recheo de seguridade.

O único compoñente da lámpada que non é reciclado son as pequenas partículas do illamento de baquelita que forman as extremidades da lámpada.

Sabías que…

As lámpadas supoñen un 0,5% en peso, pero un 80% na cantidade de residuos RAEE.

Máis de 600 millóns de lámpadas no Oeste de Europa necesitan ser recolleitas, polo que non hai comparación co fluxo doutro tipo de residuos eléctricos e electrónicos.

O custo da reciclaxe para as lámpadas supón unha porcentaxe dun 10% a un 60% sobre o seu prezo de custo. Para outros aparellos eléctricos e electrónicos, esta porcentaxe é moito máis baixo.

Lexislación Vixente

Estas lámpadas (lámpadas), ademais de ser un residuo perigoso, están suxeitas á directiva RAEE para a reciclaxe aparellos electrónicos e eléctricos debido aos circuítos electrónicos onde están comprimidas as resistencias.

REAL DECRETO 208/2005, de 25 de febreiro, sobre aparellos eléctricos e electrónicos e a xestión dos seus residuos.

Artigo 5. Tratamento de residuos de aparellos eléctricos e electrónicos.

1. Os residuos de aparellos eléctricos e electrónicos que conteñan materiais ou elementos perigosos serán descontaminados. A descontaminación incluirá, como mínimo, a retirada selectiva dos fluídos, compoñentes, materiais, substancias e preparados, de conformidade co establecido no anexo III.

2. As operacións de tratamento terán como prioridade, por esta orde, o reutilización, o reciclado, a valorización enerxética e a eliminación. Ás operacións de valorización seralles de aplicación o réxime xurídico establecido na Lei 10/1998, de 21 de abril, de Residuos, atendendo ás características das operacións e á perigosidade das compoñentes que constitúan o obxecto da xestión.

3. Todas as operacións de tratamento se realizarán aplicando mellores técnicas dispoñibles. En particular, as operacións de traslado de residuos de aparellos eléctricos e electrónicos realizaranse de tal modo que se poida lograr a mellor descontaminación, reutilización e o reciclado dos aparellos enteiros ou as súas compoñentes.

Importancia de que o material tráteo un XESTOR AUTORIZADO

O destinatario final do material recuperado é un xestor autorizado para os Residuos de Aparellos Eléctricos e Electrónicos (RAEE) que asegura un correcto tratamento dos mesmos e o máximo grao de reciclaxe. Neste caso, ademais, é de especial importancia a correcta extracción e destilación do mercurio potencialmente perigo, que deberá recibir o tratamento específico adecuado.

Por que reciclar supón un custo?

O proceso técnico de reciclaxe das lámpadas de baixo consumo supón unhas instalacións e uns custos de explotación notables que non se compensan cos ingresos da venda das fraccións recuperadas. Ademais, han de garantir o cumprimento das esixentes normativas vixentes.

Beneficios para o medioambiente

As materiais das lámpadas atópanse dentro dun sistema fechado, polo cal o seu uso adecuado non representa riscos ou impactos sobre o medio ambiente ou a saúde. Devanditos materiais entran en contacto co medio ambiente soamente en caso de rotura ou destrución. O principal risco corresponde á liberación do mercurio.

O mercurio é unha substancia natural e un contaminante proveniente de diversas actividades industriais. As concentracións naturais na auga, chan e nos peixes (bioacumuladores) varían dunha rexión a outra  en función da composición da rocha nai a partir da cal xérase o chan, e das fontes de contaminación existentes na área.

Unha vez liberado por actividades antrópicas ao medio ambiente, o mercurio pode permanecer por moito tempo na atmosfera antes de depositarse (maioritariamente como mercurio elemental en fase vapor), o que permite que este se transporte lonxe da fonte de emisión.

O mercurio ocasiona unha ampla gama de efectos sistémicos en humanos (riles, fígado, estómago, intestinos, pulmóns e unha especial sensibilidade do sistema nervoso), aínda que varían coa forma química. Os microorganismos converten o mercurio inorgánico en metilmercurio, unha forma química moi tóxica, persistente e bioacumulable e que ademais se absorbe facilmente no tracto gastrointestinal humano.

Para os campións da reciclaxe

Este proceso de reciclaxe é verdadeiramente moi complicado. A constitución propia das lámpadas fai que o transporte, a recolección e a almacenaxe sexan procesos delicados. Entre os aspectos físicos a ter en conta están:

A Fraxilidade: están constituídas na súa maioría por vidro de poucos milímetros de espesura, polo tanto trátase dun produto extremadamente fráxil, o que afecta considerabelmente as condicións de transporte e almacenamento.

Contido: os constituíntes son de carácter nocivo, polo tanto é necesario tomar precaucións durante a súa manipulación. Unha rotura do recipiente provoca a fuga dos materiais truncando calquera acción posterior sobre a lámpada.

Relación peso/volume: son elementos de pouco peso en comparanza co seu volume, o que dificulta o seu transporte e almacenamento.

Forma: teñen múltiples formas e tamaños o que non facilita o seu apilamiento.

Por outra banda hai que ter en conta que se trata dun produto de consumo disperso, o que dificulta a súa recolección. En resumo, trátase de residuos moi voluminosos que non se poden compactar, de difícil recolección, clasificación, transporte e almacenaxe. Existen tres tipos de consumidores de lámpadas ben diferenciados, consumidor industrial, sector servizos e pequeno consumidor. No primeiro e segundo caso, por tratárense de grandes consumidores, resulta máis fácil realizar a recolección.

En contrapartida, para o pequeno consumidor, cando a lámpada chega ao cabo da súa vida útil representa un obxecto de manexo engorroso se se  preténde participar nun sistema de recolección selectiva. Por todo iso a MINIDEIXALLERIA URBANA BLIPVERT é ideal para a reciclaxe destas lámpadas.

Minis en GalegoFrançais
 - Pla de Ramassar 30, 08402 Granollers - Tel 93 846 71 85 - Fax 93 846 41 59